Wat mij de laatste tijd opvalt in de samenleving maar zeker ook in de media is dat pluriformiteit een zeldzaam goed is geworden. Kijk maar eens naar de tv; De wereld draait inderdaad iedere dag door, er is een MaDiWoDo show (de naam is in ieder geval behoorlijk afwijkend) en of Paul en Witteman of Knevel en van de Brink nu ‘s avonds om 11 uur bij mij thuis aanschuiven, dat maakt weinig verschil. Daarnaast bevind ik mij ieder weekend in een constant jury regime. Of het nu gaat om dansen, zingen met of zonder gezicht, paaldansen of met je iets te corpulente zoontje een Slavische dans in je blootje ten tonele brengen, ik mag stemmen en ‘die dikke van de jury’ (welke dan ook) geeft het uitsluitsel.
U merkt het, ik word er een beetje simpel van. We willen de zanger met de meeste uitstraling, de sporter met het hoogste stergehalte, de politicus met de beste one-liners, de meest normale scholier en student en zelfs de KOK die met het meeste charisma het voer bereid, KIEZEN. Het neo liberalisme ten top, het referendum in de mediacratie. En morgen, ja morgen is er weer een nieuw programma en dan kiezen we een ander.
Uiteindelijk gaat het hierbij constant op alle vlakken om de grootste gemene deler. Met als gevolg dat alles naar elkaar toegroeit. Kijk maar eens naar websites, kranten, scholen en ook de commerciële boodschappen en advertorials in de media. Valt het u bijvoorbeeld ook op, net zoals een goed vriend van mij, dat in alle glossy zakenbladen de businessmensen van onderen gefotografeerd en met iets in hun handen op de trap van het bedrijf staan afgebeeld? Bizar.
Ik denk dat het in de wirwar en chaos van de mediacratie ons toch nog enige rust geeft. Ook in de maatschappij lijkt het de trend; zolang iedereen veel van hetzelfde is zijn we rustig en veilig. Pluriformiteit levert (gevoelsmatig) onrust en een vermeende stijging van criminaliteit. Als gevolg daarvan kan ik voordat het programma opsporing verzocht begint altijd al kan aangeven bij mijn vrouw wat het percentage benzinepomp berovingen en licht getinte huidskleuren is. Gelukkig bevestigt dit wat vele mensen denken namelijk dat benzinepompen criminele omgevingen zijn..
Ik hoop alleen maar dat dit alles, het intrinsieke streven naar en belang bij uniformiteit, niet ten koste gaat van kwaliteit en vooruitgang. Allemaal hetzelfde denken of doen brengt ons nergens. We kennen daartegenover de verhalen over Hugenoten bij ons en Moren in Spanje, over het voetbalteam waar jong en oud en blank en zwart samen alles wonnen. Er is daarbij steeds een beetje hetzelfde, ze werden verbonden door iets of iemand.
Ook in deze moderne tijd kan dat nog steeds. Kijk naar Skype en Apple; succesvol door net even wat anders te zijn en te doen. Ook bij die bedrijven verbonden door, in dit geval, een cultuur en een mens die daarvan de verpersoonlijking is.
Waar wilt u naar toe?
Groeten,
Eldert
0 reacties:
Een reactie plaatsen